Vervelend gedrag vinden we lastig en boosheid moet stoppen. Het moet opgelost worden. Het moet aangepakt worden.
Maar er is ook een andere manier.

Hoe dan?
Hij kwam thuis uit school, kreeg een koekje en graaide nog een keer in de koektrommel. Niet echt de bedoeling… Ik voelde al een reactie opkomen bij mijzelf. Zoiets als: ‘Hé, jij pakt er twee, dat mag niet, leg er eens één terug.’ Of vul zelf maar een dergelijke reactie in.
Als mijn zoon net uit school komt weet ik dat ik altijd even goed moet aftasten en meebewegen.
Ik koos voor de opmerking:
‘Zo, jij hebt veel honger! Zal ik een broodje voor je smeren?’ En het koekje ging terug in de trommel.

Erkennen!
Soms is erkennen makkelijk. Honger, in dit geval, is best goed zichtbaar en de behoefte is ook makkelijk te vervullen met een boterham.

Soms is erkennen helemaal niet makkelijk. Want vóór erkennen, komt eerst nog herkennen. Wanneer je zoon tierend voor je staat, is het wel eens héél lastig om voorbij het gedrag te kijken en de behoefte te zien.

Ten eerste omdat dit gedrag vaak veel bij jou oproept, waardoor de kans bestaat dat je zelf in de error schiet.
Ten tweede, omdat het heftige en boze gedrag vaak zo ver verwijderd ligt van wat er werkelijk aan de hand is .

Wat helpt?

  • Wanneer je zoon boos wordt of negatief gedrag laat zien, blijf dan zelf rustig. (Makkelijk gezegd… )
  • Bedenk wat de trigger kan zijn. Kijk eens naar wat er zojuist is gebeurd. Of wat er staat te gebeuren.
  • Erken dit probleem.

Wat werkt niet?
Nog een voorbeeld:
Mijn zoon was met zijn kin op het speeltoestel geklapt. Sneetje in zijn kin, even langs de dokter. Daar had hij, op z’n zachtst gezegd, niet zo’n zin in.
Dit, gecombineerd met wat zich die dag nog meer had opgestapeld, zorgde voor een boze jongen.

Mijn man zei: ‘Ik snap dat je het niet leuk vind om naar de dokter te gaan en dat je bang bent dat het gaat prikken, …’ hij haalde adem om zijn zin te vervolgen met ‘maar, ………..’

Daar onderbrak ik hem. Want na ‘prikken’ hoort een punt! Dat is erkennen!
Wanneer je je erkenning afmaakt met, ‘maar…..’ doe je alles teniet wat je daarvoor hebt gezegd.

Dus:
Eerst erkennen van het gevoel en erkennen van de behoefte. Dit haalt de angel uit de situatie, het brein komt tot rust, er kan weer nagedacht worden. Hierna kun je verder handelen.

Zou je wel eens met een professional verder willen praten over jouw situatie? Kom dan langs tijdens de open dag van de Gezonde Route Rosmalen, zondag 3 november.

Of kijk eens bij oudercoaching.