Maskers

Jongens die ‘een masker opzetten’. Ik gebruik die term regelmatig.
Je kent het misschien wel; het moment dat de luiken dicht gaan en hij onbereikbaar wordt. Of wanneer hij de clown uit gaat hangen. Gek doen of lachen. Of wanneer hij in groep ineens ontzettend stoer gaat doen.

Wanneer doen jongens dit?
Vaak heeft dit iets te maken met schaamte. Het kan zijn dat er een opmerking is gemaakt, waardoor een jongen voor schut staat. Hij voelt zich geraakt, maar weet niet hoe hij daarmee om moet gaan. Flop, masker ervoor: ‘Mij raak je niet!’
Of hij moet iets doen, wat hij dat niet zo goed kan. Dan maar overcompenseren en stoer gaan doen. ‘Dan zie je niet hoe ik me echt voel en red ik me uit de situatie.’

Het gevolg is dat een jongen vaak onbereikbaar wordt. Dit levert frustratie op, wanneer je hem dan wilt bereiken. Je zoekt naar manieren om het gedrag te stoppen. We weten allebei dat dit meestal weinig succesvol is.

Wat kun je doen?
De truc om hem te bereiken is niet door contact te zoeken met het masker, maar met het gevoel achter het masker. Neem zelf even een pas op de plaats. Vraag je af wat ervoor gezorgd kan hebben dat hij het masker nodig had.

  • Is het schaamte?
  • Is het omdat hij iets niet kan?
  • Is hij ergens door geraakt?
  • Is er iets onduidelijk?
  • Is hij ergens bang voor?

En wat heeft jouw zoon nodig als hij zich zo voelt?

  • Een knuffel?
  • Met rust gelaten worden?
  • Even samen stoeien of gek doen?
  • Luisteren en praten?
  • Uit de situatie halen?

Als je zoon zich begrepen voelt, kan het masker af en wordt hij weer bereikbaar. Vanuit die verbinding kun je hem helpen. Leer hem welke andere opties er zijn, wanneer hij de neiging heeft zijn masker op te zetten.

En jij?
En check eens bij jezelf. Wanneer gaat bij jou het masker voor? Wat is er dan gebeurd? Wat zie ik jou dan doen? En waar heb jij behoefte aan?
Kijken naar je eigen gedrag geeft vaak belangrijke sleutels in het begrijpen van je kind.

Martine Swager

Coaching voor jongens en hun ouders