Hoe kijk jij naar jongens?

Ik schrik er soms van, hoe wij kijken naar kinderen. En dan in het bijzonder naar opvallend gedrag van jongens.

Ik verbaas me over wat er gezegd wordt tegen of over een jongen, wanneer hij ‘bepaald gedrag’ laat zien.

En ik snap het, hoor. Gedrag is soms zo ‘in your face’. Het kan zo heftig zijn of onacceptabel. Het vraagt vaak echt veel om een stapje verder te kijken en daar vervolgens je reactie op aan te passen.

Het belangrijkste wat ik altijd mee wil geven is daarom: hoe kijk je naar kinderen?
Wat zie je wanneer je kijkt? En hoe kun je ook anders kijken en dus iets anders zien?
Dat is waar de winst van gedragsverandering te halen is.

Als vrouw, moeder of vrouwelijke professional helpt het om soms door een jongensbril te kijken naar jongens. Je stapt dan  in de belevingswereld van een jongen en bekijkt de wereld door zijn ogen.
Wat je dan bijvoorbeeld ziet is dat de wereld een speeltuin is. Of dat overal wel iets aan te ontdekken valt. Of dat veel dingen onduidelijk zijn.

Dit geldt overigens niet per se alleen voor vrouwen. Voor mannen is het vaak lang geleden dat ze jongens(achtig) waren. Het is in de waan van de dag ook voor hen lastig die jongensbril op te zetten.

Een voorbeeld
Ik leerde eens een jongetje kennen. Het jongetje had een beloningssysteem voor zijn gedrag. Doordat wij elkaar nog niet kenden, kreeg hij een nieuwe kans bij mij. En die pakte hij!
Later kwam er iemand binnen, die hem wel al kende en zijn bijbehorende gedrag. Hij werd dan ook aangesproken vanuit een negatieve verwachting.
Op dat moment had ik nog geen negatieve ervaring gehad met hem. Het was wonderbaarlijk om te zien wat er gebeurde met het gezicht en het lijf van het jongetje, toen hij werd aangesproken door degene die een negatieve verwachting van hem had. Zijn ogen schoten open, hij verstrakte, kreeg een kleur en wist niets meer te zeggen.
Eerlijk gezegd liepen de rillingen over mijn rug.

Negatieve spiraal
Ik weet echt hoe lastig het is om steeds weer positief te kunnen blijven kijken naar jongens die veel negatief gedrag vertonen. Maar ik vind het wel zorgelijk dat veel jongens op deze manier in een negatieve spiraal blijven hangen en zich blijven gedragen naar wat men van hem verwacht.

Ook vanuit de wetenschap blijkt de attitude richting jongens een belangrijk punt. Jouw eigen houding wat betreft verwachtingen en mogelijkheden van jongens levert een grote bijdrage aan zijn ontwikkelkansen.

Laat mij je helpen wat vaker door een jongensbril te kijken.

Kom naar mijn workshop ‘Hoera, een jongen!?’ of neem contact op voor een workshop/training binnen jouw school op kinderopvang.

Wil je direct al beginnen?

Sta vandaag eens stil bij jouw innerlijke houding. Neem één jongen in gedachte en zet de jongensbril op.
Wat zie je en wat zou je ook kunnen zien? En wat zou je dan anders doen in je benadering?
Hoe kan jouw reactie bijdragen aan een positieve gedragsverandering?
Welke negatieve verwachting kun jij een keer aan de kant zetten?